Banner books

Pierwszy serwis udostępniający WIRTUALNEGO
ADWOKATA


Casuses icon Kazusy

Menu panel

Kazus 1 - Prawo Unii Europejskiej i międzynarodowe Rozwiązanie

Stan faktyczny:

Spółka Bucik z siedzibą w Polsce z branży obuwniczej wytoczyła powództwo przed sądem polskim o naprawienie szkody przeciwko spółce z siedzibą we Francji, która zobowiązała się na rzecz spółki polskiej zaprojektować i przeprowadzić kampanię reklamową. Uzasadniając jurysdykcję krajową sądów polskich, powód wyjaśnił w pozwie, że strony zawarły umowę o skonstruowanie i przeprowadzenie kampanii reklamowej obuwia, przy czym kampania ta miała być i była prowadzona zarówno we Francji, jak i w Polsce, co przesądza istnieniu jurysdykcji. W odpowiedzi na pozew pozwany zarzucił brak jurysdykcji krajowej sądów polskich do rozpoznania sprawy, wskazując, że jego siedziba znajduje się we Francji, a tym samym powinien być pozwany przed sądem francuskim. Jaki akt prawny znajduje zastosowanie do oceny jurysdykcji krajowej sądów polskich w opisanej sprawie? Czy postawiony przez pozwanego zarzut braku jurysdykcji krajowej sądów polskich jest uzasadniony? Czy w okolicznościach sprawy jurysdykcja krajowa mogłaby przysługiwać sądom francuskim, a jeżeli tak, to na jakiej podstawie?

Podstawa prawna:

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. (Bruksela I bis) Artykuł 4 1. Z zastrzeżeniem przepisów niniejszego rozporządzenia osoby mające miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego mogą być pozywane, niezależnie od ich obywatelstwa, przed sądy tego państwa członkowskiego. 2. Do osób, które nie są obywatelami państwa członkowskiego, w którym mają miejsce zamieszkania, stosuje się przepisy jurysdykcyjne właściwe dla obywateli tego państwa członkowskiego. Artykuł 7 Osoba, która ma miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego może być pozwana w innym państwie członkowskim: 1) a) w sprawach dotyczących umowy – przed sądy miejsca wykonania danego zobowiązania; Artykuł 63 1. Do celów stosowania niniejszego rozporządzenia przez miejsce zamieszkania w przypadku spółek i osób prawnych rozumie się miejsce, w którym znajduje się: a) ich statutowa siedziba; b) ich główny organ zarządzający; lub c) ich główne przedsiębiorstwo.

Uzasadnienie:

Akt prawny, który będzie miał zastosowanie w tej sytuacji to Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. (Bruksela I bis). Rozporządzenie to reguluje kwestie związane z jurysdykcją i uznawaniem orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych. Nie, ten zarzut nie jest uzasadniony. Zgodnie z powyżej wymienionym aktem prawnym, a dokładniej twierdząc – z art. 7 pkt. 1 lit. A, osoba, która ma miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego może być pozwana w innym państwie członkowskim w sprawach dotyczących umowy przed sądy miejsca wykonania danego zobowiązania. Nie ulega wątpliwości, że w kazusie o taki sąd właśnie chodzi. Tak, mogłaby. Zgodnie z art. 4 ust. 1, jak i w związku z wyżej wymienionym artykułem Rozporządzenia Bruksela I bis, osoby mające miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego mogą być pozywane, niezależnie od ich obywatelstwa, przed sądy tego państwa członkowskiego. Artykuł 63 mówi zaś o tym, że do celów stosowania niniejszego rozporządzenia przez miejsce zamieszkania w przypadku spółek i osób prawnych rozumie się miejsce, w którym znajduje się między innymi ich statutowa siedziba.

Innowacyjna gospodarka Logo Rozwoj regionalny
DOTACJE NA INNOWACJE
INWESTUJEMY W WASZĄ PRZYSZŁOŚĆ